— ကွင်းဆင်းဆောင်းပါး အမှတ် 7 —
ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်၊ ဦးချို၊ လည်ကုပ်အရိုးကာနှင့် ခရီတေးရှပ်ခေတ်နှောင်း ဘဝ
အဖြေတို
ဦးချိုသုံးချောင်း၊ နှုတ်သီးနှင့် ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ အရိုးကာ။ ဂျူရာဆစ်နှင့် ခရီတေးရှပ်ကို မခွဲခြားတတ်သူပင် ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသည်။ 8–9 မီတာ ရှည်သော ဤအပင်စား ဒိုင်နိုဆောသည် ခရီတေးရှပ်ခေတ်၏ အဆုံးပိုင်းတွင် မြောက်အမေရိက၌ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်နှင့် ဘေးချင်းကပ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရုပ်သွင်ကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ဦးချိုနှင့် အရိုးကာ ဘာအတွက် ရှိသည်၊ မည်သို့ ပြုမူနေထိုင်သည်ဆိုသည့် နေရာ၌မူ သေချာမှု နည်းသွားသည်။
တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်၏ အိမ်နီးချင်း
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရုပ်ရှင်ထဲက တိုက်ပွဲသည် စိတ်ကူးယဉ် သက်သက် မဟုတ်ပါ။ ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်နှင့် တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်တို့သည် အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခေတ်တည်း၊ တစ်နေရာတည်းတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရိုးများကို ဟဲလ်ခရိခ် ကျောက်လွှာကဲ့သို့ တူညီသော အနည်ကျကျောက်များထဲတွင် တွေ့ရသည်။ ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ် အရိုးများပေါ်တွင် တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်၏ သွားရာများ ရှိနေသဖြင့် အသားစားကြီး၏ အစာစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
အရွယ်ရောက် ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်သည် 8–9 မီတာအထိ ကြီးထွားသည်။ ခြေလေးချောင်းဖြင့် လျှောက်ပြီး အပင်များကို နှုတ်သီးဖြင့် ကိုက်ဖြတ်ကာ ကျစ်ကျစ်လျစ်လျစ် အတန်းလိုက် စီထားသော သွားများဖြင့် ကြိတ်ဝါးသည်။ နာမည်ကျော် ဦးခေါင်းကိုသာ ငေးကြည့်နေလျှင် ကျန်ခန္ဓာကိုယ်ကို လွတ်သွားတတ်သည်။ ကိုယ်ထည်မှာ ၎င်း၏ လက်နက်များနှင့် လိုက်ဖက်အောင် ထွားကြိုင်းလှသည်။
ဦးချိုနှင့် အရိုးကာ ဘာအတွက်နည်း
မျက်လုံးအထက်တွင် ရှည်လျားသော ဦးချို နှစ်ချောင်း၊ နှာခေါင်းပေါ်တွင် တတိယ တစ်ချောင်း၊ နောက်ဘက်တွင် လည်ကုပ်အရိုးကာ။ ဆွေမျိုးများတွင်မူ ထိုစိတ်ကူးတည်းကို အခြားနည်းဖြင့် ဖော်ဆောင်ထားသည်။ ဥပမာ စတိုင်ရက်ကိုဆောရပ်စ်က ၎င်း၏ အရိုးကာကို ရှည်လျားသော ဆူးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
ဦးချိုများဖြင့် အသားစားကို ခုခံနိုင်သလို ပြိုင်ဘက်နှင့်လည်း ခတ်နိုင်သည်။ ထင်ရှားသော ဦးခေါင်းကမူ အမျိုးတူများနှင့် ဆက်သွယ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။ အုပ်စုထဲ ခေါင်းဆောင်နေရာအတွက် တိုက်ပွဲကို အရိုးများမှ ပြန်ဖော်၍ မရသော်လည်း အုပ်စုလိုက် နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း အချက်အလက်များ ရှိသည်။ ဝိုင်အိုမင်းတွင် အတူတကွ သေဆုံးခဲ့သော ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ် အနည်းဆုံး ငါးကောင်ကို တူးဖော်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ သွားများကို ဓာတုဗေဒနည်းဖြင့် စစ်ဆေးရာ တူညီသော နေရာများတွင် လှည့်လည် ကျက်စားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထိုအုပ်စုများ မည်သို့ ဖွဲ့စည်းထားသည်ကိုမူ မသိရပါ။
ဦးချိုရှိ ဆွေမျိုးများ
ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ် ပါဝင်သော ဦးချိုရှိ ဒိုင်နိုဆော အုပ်စုသည် အမြဲတမ်း ဦးချိုရှည် ဧရာမကောင်ကြီးများ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ မွန်ဂိုလီးယားမှ ပရိုတိုဆဲရာတော့ပ်စ်မှာ များစွာ သေးငယ်ပြီး မျက်လုံးအထက် ဦးချိုစုံ လုံးဝ မရှိပါ။ ဆွေမျိုး နီးစပ်သော်လည်း ပထမအမြင်တွင် တူညီချက် သိပ်မတွေ့ရ။
ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်ကို အများဆုံး နှိုင်းယှဉ်လေ့ရှိသည်မှာ အရိုးကာတွင် အပေါက်ကြီးများ ပါသော တိုရိုဆောရပ်စ် ဖြစ်သည်။ 2010 ခုနှစ်တွင် တိုရိုဆောရပ်စ်မှာ အလွန် အိုမင်းသော ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်သာ ဖြစ်သည်ဟု အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုယူဆချက်သည် စစ်ဆေးမှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပါ။ 2022 ခုနှစ်တွင် အရွယ်မရောက်သေးသော တိုရိုဆောရပ်စ်များ၏ အကြွင်းအကျန်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး ငယ်ရွယ်သူတွင် “အိုမင်းသည့် အဆင့်” ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ ၎င်းတို့ကို သီးခြား မျိုးစုများဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ မေးခွန်းကား မေးထိုက်သော မေးခွန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဒိုင်နိုဆောတို့၏ အရိုးများ များစွာ ပြောင်းလဲတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မေးခွန်းနှင့် အဖြေ
ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်အတွက် ဦးချိုများ ဘာကြောင့် လိုအပ်သနည်း။
အလုပ် အမျိုးမျိုးအတွက် တစ်ပြိုင်နက် အသုံးဝင်ခဲ့ဖွယ် ရှိသည်။ အသားစားများကို ခုခံရန်နှင့် အမျိုးတူများနှင့် အပြိုင်အဆိုင် ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အလုပ်က အဓိက ဖြစ်သည်ကိုမူ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပါ။
စတီဂိုဆောရပ်စ်နှင့် တစ်ခေတ်တည်း နေခဲ့ပါသလား။
မနေခဲ့ပါ။ စတီဂိုဆောရပ်စ်သည် ဂျူရာဆစ်ခေတ် နှောင်းပိုင်းတွင်၊ ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်မှာ ခရီတေးရှပ်ခေတ်၏ အဆုံးပိုင်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ နှစ်ကောင်ကြား နှစ်သန်းပေါင်း ဆယ်ချီ ကွာခြားသည်။
ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်နှင့် တိုရိုဆောရပ်စ်မှာ သတ္တဝါ တစ်မျိုးတည်းလား။
ယနေ့ အချက်အလက်များအရ မဟုတ်ပါ၊ သီးခြား မျိုးစုများ ဖြစ်သည်။ တိုရိုဆောရပ်စ်မှာ အိုမင်းလာသော ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ် ဖြစ်သည်ဟူသော 2010 ခုနှစ် ယူဆချက်ကို နောက်ပိုင်း လေ့လာမှုများက မထောက်ခံကြပါ။
တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်ကို ခုခံနိုင်ပါသလား။
နိုင်သည်။ ထိုအရွယ်အစားနှင့် ဦးချိုများ ပိုင်ဆိုင်သော အရွယ်ရောက် ထရိုင်ဆဲရာတော့ပ်စ်မှာ အန္တရာယ်များသော သားကောင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ တွေ့ဆုံမှု၏ ရလဒ်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်ပါ။
