Czas zapisany w warstwie
Jak naukowcy określają wiek skamieniałości dinozaurów?
Krótka odpowiedź
Naukowcy zwykle datują dinozaura, ustalając wiek otaczających go skał. Kolejność warstw daje następstwo względne, a odpowiednie minerały mogą dostarczyć wieku liczbowego. Datowanie węglem-14 pomaga przy znacznie młodszych szczątkach, lecz jego zakres czasowy jest zbyt krótki dla nieptasich dinozaurów.
Najpierw ustala się kolejność
W niezaburzonym układzie warstw osadowych dolna została odłożona przed górną. Rzeczywiste odsłonięcia wymagają dokładniejszego zbadania: fałdy, uskoki i erozja mogą przerywać lub odwracać kolejność. Geolodzy odtwarzają tę historię przed interpretacją położenia skamieniałości.
Charakterystyczne skamieniałości pomagają też korelować warstwy między miejscami. Przewodnik Smithsonian po datowaniu opisuje wiek względny i wykorzystanie skamieniałości przewodnich. Korelacja łączy zapisy, ale nie oznacza, że dwie podobne skały powstały dokładnie tego samego dnia.
Potem szuka się odpowiedniego zegara mineralnego
Niektóre nietrwałe izotopy rozpadają się w mierzalnym tempie. Jeśli historia minerału jest poznana, a układ pozostał dostatecznie zamknięty, proporcje izotopów macierzystych i potomnych pomagają oszacować początek działania zegara. Różne minerały i metody pasują do różnych przedziałów wieku.
W osadach z dinozaurami szczególnie przydatny bywa materiał wulkaniczny. Datowana warstwa popiołu nad poziomem ze skamieniałością lub pod nim może ograniczać jej wiek. Próbka musi rzeczywiście należeć do interpretowanego zdarzenia. Znacznie starsze ziarno przeniesione do młodszego osadu odpowiadałoby na inne pytanie.
Prosty przykład przedziału wieku
Wyobraź sobie warstwę ze skamieniałością między dwiema warstwami popiołu. W tym przykładzie dydaktycznym dolny popiół ma około 102 milionów lat, a górny około 100 milionów. Jeśli zachowały pierwotną kolejność, a skamieniałość nie została przeniesiona ze starszej skały, pogrzebanie nastąpiło pomiędzy tymi datami. To wymyślone, zaokrąglone liczby ilustrujące rozumowanie, nie pomiary prawdziwego okazu.
| Warstwa | Przykładowy wiek | Co nam mówi |
|---|---|---|
| Górna warstwa popiołu | Około 100 milionów lat | Warstwa ze skamieniałością już istniała |
| Osad z dinozaurem | Pomiędzy datowanymi warstwami | Pogrzebanie mieści się w przedziale |
| Dolna warstwa popiołu | Około 102 milionów lat | Warstwa ze skamieniałością powstała później |
Dlaczego datowanie węglowe nie datuje T. rex
Węgiel-14 ma okres półtrwania około 5730 lat. Po wielu takich okresach pozostaje zbyt mało pierwotnego węgla-14, by służył jako użyteczny zegar. Praktyczny zakres metody to dziesiątki tysięcy lat, a nie dziesiątki milionów dzielące nas od nieptasich dinozaurów. Śladowy sygnał ze starej skamieniałości może wynikać z zanieczyszczenia lub tła pomiarowego; nie jest automatycznie wiekiem zwierzęcia. Metoda i jej ograniczenia są równie ważne jak wynik laboratorium.
Czytaj wiek razem z jego podstawą
Nagłówek może zaokrąglać wiek do „150 milionów lat”. Publikacja naukowa powinna wyjaśniać, co datowano, skąd pochodziły próbki i jaka jest niepewność. Przedział jest wartościową informacją, a nie przyznaniem, że nikt nic nie wie.
Na stanowisku Dinosaur Trackway w Connecticut korelacja geologiczna i powiązane warstwy bazaltowe pomagają umieścić tropy blisko początku jury, około 200 milionów lat temu. Opis National Park Service pokazuje, dlaczego otaczające skały stanowią część dowodów. Przewodnik po okresach daje szerszą oś czasu, a przewodnik po fosylizacji wyjaśnia zdarzenia poprzedzające odkrycie.
Pytania i odpowiedzi
Czy można datować samą kość?
Czasem materiał kopalny nadaje się do konkretnych metod, lecz wiek trzeba interpretować w odniesieniu do powstawania minerałów i późniejszych zmian. Wiek wielu dinozaurów ogranicza się za pomocą skał towarzyszących.
