Час у пласце пароды
Як навукоўцы вызначаюць узрост выкапнёвых рэшткаў дыназаўраў?
Кароткі адказ
Навукоўцы звычайна датуюць дыназаўра, вызначаючы ўзрост парод вакол яго. Парадак пластоў дае адносную паслядоўнасць, а прыдатныя мінералы — лікавыя ацэнкі ўзросту. Датаванне па вугляродзе-14 карыснае для значна маладзейшых рэшткаў, але яго часавы дыяпазон занадта кароткі для нептушыных дыназаўраў.

Спачатку вызначаюць паслядоўнасць
У непарушанай паслядоўнасці асадкавых пластоў ніжні адклаўся раней за верхні. Сапраўдныя агаленні патрабуюць больш уважлівага агляду: складкі, разломы і эрозія могуць перапыняць або пераварочваць паслядоўнасць. Геолагі аднаўляюць гэтую гісторыю, перш чым тлумачыць становішча выкапня.
Характэрныя выкапні таксама дапамагаюць супастаўляць пласты ў розных месцах. Дапаможнік Смітсанаўскага інстытута па датаванні тлумачыць і адноснае датаванне, і выкарыстанне кіроўных выкапняў. Карэляцыя звязвае запісы; яна не азначае, што дзве падобныя пароды ўтварыліся ў адзін і той жа дзень.
Затым шукаюць прыдатны мінеральны гадзіннік
Некаторыя нестабільныя ізатопы распадаюцца з вымернай хуткасцю. Калі гісторыя мінералу зразумелая і сістэма заставалася дастаткова замкнёнай, суадносіны зыходных і даччыных ізатопаў дапамагаюць ацаніць, калі запусціўся гэты гадзіннік. Розныя мінералы і метады падыходзяць для розных інтэрвалаў узросту.
У адкладах з дыназаўрамі асабліва карысным бывае вулканічны матэрыял. Датаваны пласт попелу над або пад пластом з рэшткамі можа абмежаваць іх узрост. Узор сапраўды павінен належаць падзеі, якую тлумачаць; значна старэйшае зерне, змытае ў маладзейшыя ападкі, адказвала б на іншае пытанне.
Просты прыклад межаў узросту
Уявіце пласт з выкапнямі паміж двума пластамі попелу. У гэтым навучальным прыкладзе ніжні попел датаваны прыкладна 102 мільёнамі гадоў, а верхні — 100 мільёнамі. Калі пласты захавалі першапачатковы парадак і выкапень не быў пераадкладзены са старэйшай пароды, пахаванне адбылося паміж гэтымі датамі. Гэта прыдуманыя круглыя лічбы для тлумачэння логікі, а не вымярэнні сапраўднага ўзору.
| Пласт | Умоўны ўзрост | Што ён паказвае |
|---|---|---|
| Верхні попел | Каля 100 мільёнаў гадоў | Пласт з выкапнямі ўжо існаваў |
| Адклады з дыназаўрам | Паміж датаванымі пластамі | Пахаванне трапляе ў гэты інтэрвал |
| Ніжні попел | Каля 102 мільёнаў гадоў | Пласт з выкапнямі адклаўся пазней |
Чаму радыевугляродны метад не датуе T. rex
Перыяд паўраспаду вугляроду-14 складае каля 5 730 гадоў. Праз шмат такіх перыядаў зыходнага вугляроду-14 застаецца занадта мала для карыснага гадзінніка. Практычны дыяпазон метаду вымяраецца дзясяткамі тысяч гадоў, а не дзясяткамі мільёнаў, якія аддзяляюць нас ад нептушыных дыназаўраў. Следавыя колькасці ў старажытным выкапні могуць адлюстроўваць забруджванне або фонавы сігнал, а не ўзрост жывёлы. Метад датавання і яго межы важныя не менш за лабараторны вынік.
Чытайце ўзрост разам са сведчаннямі
Загаловак можа акругліць узрост да «150 мільёнаў гадоў». Навуковы артыкул павінен тлумачыць, што датавалі, адкуль узятыя ўзоры і якая нявызначанасць. Інтэрвал — карысная інфармацыя, а не прызнанне, што ніхто нічога не ведае.
На месцазнаходжанні Dinosaur Trackway у Канектыкуце геалагічная карэляцыя і звязаныя базальтавыя пласты дапамагаюць аднесці сляды да пачатку юры, каля 200 мільёнаў гадоў таму. Апісанне Службы нацыянальных паркаў ЗША паказвае, чаму навакольныя пароды ўваходзяць у доказную базу. Для агульнай шкалы часу чытайце дапаможнік па перыядах, а пра падзеі да знаходкі — матэрыял пра фасілізацыю.
Пытанні і адказы
Ці можна датаваць саму костку?
Часам выкапнёвы матэрыял падыходзіць для асобных метадаў, але ўзрост трэба тлумачыць з улікам утварэння мінералаў і пазнейшых змен. Узрост многіх дыназаўраў абмяжоўваюць паводле звязаных парод.
